Don Ciccio ‘o prevete, Ngelone…, Marchetiello…, zì Munacella…, ‘o Bu…, Palummiello… “Che songo chisti nomme?” Vuje dicite. Ricorde antiche…, ma vuje ‘un me capite! So nomme care sulo a chi, comme a me, tene ‘e capille janche e ‘e chieje a pelle. So nomme antiche ‘e tantu tiempo fa quanno campava ancora Onnafà. Chi so ricorda, mo? Scugnava ‘e noce, pure ‘o puorco scannava pe mangià, ma faceva ‘o sanzaro pe campà. Che brava gente! Putesseno, pe poco, riturnà! Cu loro se n’è ghiuta l’onesta. Vituccio ‘o sarto nu masto cusutore, che nu vestito ncuollo to pittava! E don Felice? Felice ‘e Cumparone… ‘o vino to serveva int’ o stradone; comme faceva Ennesto ‘o Carrafaro che pe l’amice ‘o pigliava ‘a int’o carrato. Int’a cantina, a chiazza Marì Atella, teneva nu varrile ca cannella; ncapo ‘o purtone na frasca sempe fresca che, ntiempo ‘e Pasca, ngignava ca ventresca. A cummitive, ‘a gente furastiera ‘a Grummo, ‘a Fratta ‘a Cesa, ce veneva. |
Ma primma, addò Cunsiglia ‘a putecara na capatella, sempe, ce scappava. Co pane frisco (che addore se senteva!) sasicce e capecuolle ce metteva. Che tiempe belle!... E quanta brava gente! Nucenzo, Nottenotte, Maurasiello! Pe nun parlà po, ‘e Cicciocappuccio che durmeva ca scopa sotto o vraccio! E Ferdinando?... ‘o frate ‘e Malapelle!?... Venneva ‘a limunata a giarretelle e ta serveva ca scorza ‘e limone mentre stenneva ‘a voce: SO’ SPUMONEEEE! ‘A tengo ancora annanze all’uocchie ‘a scena… Ma ‘o nomme a me chiù caro è Filumena: venneva ‘e spogne, ‘e mele passe e allesse… Si chiure l’uocchie… I ‘a sento ‘a Scucchiunessa: ALLESSE…ALLESSE… PASSETIELLE… MELE COTTE… VOLLE ‘A PULLANCA… VOLLE.
Ferdinando e Malapelle |